Przedimek a / an

Jakiś, jeden z wielu. O wyborze decyduje dźwięk, nie litera.

Wróć

Użycie

A i an to to samo słowo w dwóch wersjach. Znaczy „jakiś, jeden z wielu” i stawia się je przed rzeczownikiem, o którym mówisz pierwszy raz.

Polski nie ma przedimków w ogóle, więc w naturalny sposób je pomijamy. To błąd. One nie są ozdobą — a teacher znaczy „jakiś nauczyciel, jeden z wielu”, a samo teacher nie znaczy nic. Zdanie bez przedimka jest w angielskim tak samo niepełne jak zdanie bez czasownika.

Czego a/an NIE robi.

Stoi wyłącznie przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej. Nie powiesz a water ani a advice, bo tych rzeczy się nie liczy. Nie powiesz też a teachers, bo to już liczba mnoga — tam przedimka nie ma wcale.

Kiedy a, kiedy an?

Decyduje dźwięk, nie litera. Przed dźwiękiem samogłoskowym idzie an, przed spółgłoskowym a. Wymów słowo w głowie i posłuchaj, czym się zaczyna — to cała reguła.

  • a teacher · a dog · a house
  • an apple · an engineer · an office

I tu zaczynają się wyjątki, które wyglądają na błędy.

A university — bo university zaczyna się od dźwięku ju, czyli spółgłoskowego, mimo że litera to u. Tak samo a European country i a one-way street (łan).

An hour — bo h jest nieme i słychać samogłoskę. Tak samo an honest man.

Chcę to podkreślić: słuchaj pierwszego dźwięku, nie patrz na pierwszą literę. To jedyna zasada, jakiej tu potrzebujesz.