Past Simple
Użycie
Skończone i zamknięte. Wiadomo, kiedy się wydarzyło.
Tego czasu potrzebujesz do opowiadania o swojej przeszłości. Jest to fundamentalna forma przeszła w języku angielskim.
I od razu, do zapamiętania — jeżeli coś się dokonało, a także skończyło w przeszłości, to jest to czas Past Simple.
I finished my project. — skończyłem pracę z projektem, nic więcej z nim nie robię. Dokonało się, skończyło.
I visited my parents last weekend. — odwiedziłem ich w poprzedni weekend. Dokonało się, skończyło.
Pójdźmy z tym przykładem w stronę rutyny, ale w przeszłości.
I visited my parents every weekend when I was a child. — rutyna w przeszłości. Podobnie jak teraźniejszość Present Simple skupia się na rutynie, tak też w przeszłości rzeczy, które były dla nas every weekend, oddajemy przez Past Simple.
Fundament do zapamiętania — przeszłość w Past Simple najczęściej jest określona. Czyli — yesterday, last weekend, last year, two months ago. I dokonana!
Dlaczego tak uparcie podkreślam kwestię „dokonało się"? To jest najważniejszy element pozwalający rozróżnić, czy chcemy czasownik z końcówką -ing, czy też nie.
W przypadku Past Simple nigdy nie ma końcówki -ing.
Co więcej, nigdy nie ma też końcówki -s!
Formy przeszłej uczysz się dwiema drogami. Większość czasowników jest regularna i bierze -ed: work → worked, watch → watched. Reszta ma własne, nieregularne formy — go → went, buy → bought — i tych trzeba się po prostu nauczyć.
Przy -ed pilnuj wymowy, bo zapis jest jeden, a dźwięki trzy. Po bezdźwięcznym końcu słychać /t/ — worked, watched. Po dźwięcznym /d/ — played, cleaned. A po t albo d dochodzi cała sylaba /ɪd/ — wanted, needed.
Tutaj jedyne, czym się „przejmujesz", to kwestia słówka did oraz odpowiedniej formy przeszłej czasownika. Zerknij na kolejną kartę.
Konstrukcja
I an email.
I an email.
I an email?
Słowa kluczowe
Past Simple bardzo lubi konkretny znacznik czasu — coś, co mówi „to już było". Klasyka to: yesterday, last week, two days ago, in 2010.
Najczęściej lądują na końcu zdania: I met her yesterday. Ale ago ma swoje miejsce — zawsze po określonym czasie: three years ago, nigdy ago three years.
Jak w zdaniu widzisz taki znacznik zamkniętej przeszłości, to niemal pewny sygnał, że to Past Simple, nie Present Perfect. I saw him last Monday. — konkretny dzień, więc Simple.
Do tego dochodzą słówka porządkujące opowieść: then, after that, when. Dzięki temu przedstawiasz zdarzenia jedno po drugim. To też bardzo naturalne dla Past Simple.
- I woke up in the morning and then I ate breakfast. I got dressed, got into my car and drove to work.
Widzisz? Jedno po drugim, scenariusz poranka.
Błędy i pułapki
Numer jeden: did i druga forma naraz. Po did/didn't czasownik jest podstawowy — pomocnik już wziął przeszłość na siebie. Did you went? to błąd, ma być Did you go?
Numer dwa: regularne kontra nieregularne. Nie każdy czasownik dostaje -ed. Nie goed, nie buyed — tylko went, bought. Nieregularnych trzeba się nauczyć, nie ma drogi na skróty.
Numer trzy: was/were. Nie mieszaj ich z did. Nie I didn't was, tylko I wasn't. Be ma własny system i nie potrzebuje pomocnika.
Przykłady
Najlepiej poczujesz ten czas w akcji — w Story Generatorze zobaczysz go w całej historii, a nie w pojedynczym zdaniu.
- She bought a new phone last week.
- We didn't watch the match.
- Did you enjoy the party?