LANGBracketLLANGBracket

Present Continuous

Wróć

Użycie

terazprzeszłośćprzyszłość

Dzieje się teraz — zaczęło się wcześniej i jeszcze się nie skończyło.

Present Continuous opisuje to, co się dzieje teraz. Aktywność, która się rozpoczęła, ale nie zakończyła.

I am driving to work.

Oznacza to, że zacząłem jechać, ale nie skończyłem.

Podkreślamy też w ten sposób tymczasowość, czyli:

Tom is taking the bus this week because his car is in the garage.

Zazwyczaj jest inaczej, ale akurat w tym tygodniu jeździ autobusem, więc stąd is taking zamiast „Tom takes the bus to work".

I na koniec — mówimy w ten sposób też o swoich planach:

I am going to the cinema tonight.
He is meeting his friend next week.

Zaplanowane rzeczy, które z naszej dzisiejszej perspektywy wydają się być pewne, wyrażamy zawsze przez Present Continuous, nie przez Present Simple.

Na koniec sprawa czysto techniczna. Czasownik z końcówką -ing nigdy nie stoi sam — zawsze ma przy sobie am/is/are. I am working., nigdy I working.

Samo doklejenie -ing to zwykle dopisanie trzech liter: work → working, play → playing. Wyjątki są trzy i wracają bez przerwy. Nieme -e na końcu znika: take → taking, write → writing. W krótkim słowie z jedną samogłoską ostatnia spółgłoska się podwaja: run → running, sit → sitting. A -ie przechodzi w -y: lie → lying, die → dying.

Ta sama pisownia obowiązuje w każdym czasie ciągłym, więc masz ją z głowy raz na zawsze.