Present Simple
Użycie
Nie chodzi o tę chwilę. Chodzi o to, że tak jest zawsze.
Present Simple wykorzystujesz do opowiadania o swoich zwyczajach, rutynach, a także o faktach. A pomaga ci w tym wszystkim do. Już wyjaśniam.
Zacznij od siebie — od tego, jak wygląda twój zwykły poranek. Popatrz: I wake up at 6am. I brush my teeth and eat breakfast. I also drink coffee every morning.
To twoja rutyna, powtarzalny rytm dnia. Wake up, brush, eat, drink — same czasowniki w formie podstawowej. I dokładnie to jest Present Simple.
Ale nie chodzi tylko o twoje nawyki. Tym samym czasem opisujesz prawdy ogólne, rzeczy, które po prostu są. Bees make honey. The Earth goes around the Sun. Z tym nikt nie dyskutuje — to fakt.
I kolejne zagadnienie: ustalony plan, rozkład. My class starts at nine. Zajęcia zaczynają się o dziewiątej — nie dlatego, że tak sobie postanowiłem, tylko dlatego, że tak to jest ustawione na stałe.
Jedna rzecz czysto techniczna, bez której ani rusz: przy he, she, it czasownik dostaje -s. Najczęściej zwyczajnie doklejasz literę — work → works, read → reads.
Odstępstwa są trzy. Po -ch, -sh, -s, -x oraz przy go dochodzi całe -es: watch → watches, fix → fixes, go → goes. Gdy przed y stoi spółgłoska, y przechodzi w -ies: study → studies. A gdy przed y stoi samogłoska, nie dzieje się nic: play → plays.
Zerknij na „Słowa kluczowe" — one tu mocno pomagają!
Konstrukcja
I an email.
I an email.
I an email?
Słowa kluczowe
Są słówka, które niemal zawsze ciągną zdanie w stronę Present Simple. Pierwsza ekipa to częstotliwość: always, usually, often, sometimes, never.
Ich miejsce jest tuż przed czasownikiem: I always drink coffee., a nie I drink always.
Jeden haczyk: przy to be ustawiają się na odwrót — She is always late. (po czasowniku, nie przed).
Druga ekipa mówi „jak często" i „kiedy": every day, on Mondays, twice a week.
I call my mum every Sunday. Dzwonię do mamy jak zawsze, co niedzielę — i to jest właśnie sygnał, że Present Simple pasuje jak ulał.
Błędy i pułapki
Numer jeden: wałkowany do znudzenia brak -s w trzeciej osobie. He like pizza → He likes pizza. Proste, a wpada się w to codziennie.
Numer dwa: do/does i -s naraz. Nie istnieje coś takiego jak Does she likes…?. Pomocnik ALBO końcówka — nigdy oboje.
Numer trzy: przeczenie. Nie He not like, nie He no like. Tylko He doesn't like. Zawsze przez don't / doesn't.
I na koniec — nie myl go z Present Continuous. Jeśli coś dzieje się teraz, w tej właśnie chwili, to nie ten czas. I read every evening. (rutyna) kontra I am reading now. (w tym momencie).
Przykłady
Najlepiej poczujesz ten czas w akcji — w Story Generatorze zobaczysz go w całej historii, a nie w pojedynczym zdaniu.
- He lives in Kraków.
- They play tennis on Saturdays.
- I don't like horror films.