may

May ma dwa zadania i oba brzmią po polsku tak samo — „może". Ale to zupełnie różne sytuacje.

Pierwsze: możliwość, czyli zgadywanie. It may rain later.Może później padać. Nie wiem na pewno, dopuszczam taką opcję.

Drugie: formalne pozwolenie. May I come in?Czy mogę wejść? To najbardziej oficjalna forma pytania o zgodę, jaką ma angielski.

I tu rzecz praktyczna: w codziennej rozmowie may prawie nie występuje. Zamiast „May I sit here?" ludzie mówią Can I sit here?Mogę tu usiąść?, a zamiast „It may rain" — It might rain.Może padać.

Gdzie may naprawdę żyje? W języku oficjalnym: w regulaminach, komunikatach, ogłoszeniach, na lotnisku. Passengers may use the lounge.Pasażerowie mogą korzystać z poczekalni.

Wzór: may + czasownik w formie podstawowej. Bez to, bez -s, bez do.

I may go. She may go. They may go.Może pójdę. Może ona pójdzie. Może oni pójdą. Jedna forma dla wszystkich osób.

Przeczenie: may not, pisane osobno. Skrót mayn't praktycznie nie istnieje — nikt go nie używa. You may not park here.Nie wolno tu parkować.

Uwaga na dwuznaczność przeczenia: may not znaczy albo „może nie", albo „nie wolno" — rozstrzyga kontekst. She may not come.Może nie przyjdzie. kontra zdanie z tabliczki powyżej.

Pytanie: may na początek, i praktycznie tylko z I albo we. May I ask a question?Czy mogę zadać pytanie? May you…? nie istnieje.

O przeszłości mówisz przez may have + trzecia forma. She may have forgotten.Może zapomniała.

May to najbardziej formalne słowo w całej ekipie pozwoleń. Jego siła nie leży w mocy, tylko w oficjalności.

May użyte między znajomymi brzmi sztywno, wręcz przesadnie. Zostaw je na rozmowę kwalifikacyjną, oficjalne pismo albo kontakt z kimś, komu wyraźnie okazujesz szacunek.

Przy zgadywaniu may i might siedzą praktycznie w tym samym miejscu skali — obok could, poniżej must:

Fundamentalny błąd to skrót „mayn't". On po prostu nie funkcjonuje. Piszesz i mówisz may not, osobno.

Druga rzecz: may w pytaniu o kogoś innego. May you help me? jest błędne — may w pytaniach służy do proszenia o pozwolenie dla siebie. Chcesz poprosić o pomoc? Could you help me?Mógłbyś mi pomóc?

Trzecia: may z „to". Nie I may to go, tylko I may go.Może pójdę.

I czwarta, bardzo częsta: sięganie po may w swobodnej rozmowie, bo brzmi „bardziej po angielsku". Efekt jest odwrotny — brzmi sztucznie. Na co dzień mów can i might.

May miesza się głównie z dwoma słowami.

may vs might — przy zgadywaniu są niemal wymienne, a might jest po prostu częstsze i mniej formalne. Niektórzy uważają might za odrobinę mniej pewne, ale w praktyce nikt tej różnicy nie pilnuje.

may vs can — rejestr przy pozwoleniu. May I leave early?Czy mógłbym wyjść wcześniej? to rozmowa z szefem, Can I leave early?Mogę wyjść wcześniej? to rozmowa z kolegą.