Past Perfect

Past Perfect to przeszłość przed przeszłością. Opowiadasz o czymś, co wydarzyło się dawno temu, i chcesz zaznaczyć, że jeszcze wcześniej stało się coś innego. Do tego służy had.

Przybiegasz na peron. When I arrived, the train had already left.Kiedy dotarłem, pociąg już odjechał. Dwie rzeczy w przeszłości, ale jedna wyprzedza drugą. Przyjazd — to Past Simple. Odjazd pociągu, który był przed nim — to Past Perfect.

I to jest cała mechanika tego czasu: porządkujesz kolejność. Bez had obie czynności stanęłyby na tej samej półce i nie byłoby wiadomo, co było pierwsze.

Zobacz różnicę:
When she called, I left.Kiedy zadzwoniła, wyszedłem. — najpierw telefon, potem wyjście. Jedno po drugim.
When she called, I had left.Kiedy zadzwoniła, już mnie nie było. — wyszedłem wcześniej, telefon zastał puste mieszkanie.

Drugie zastosowanie to przyczyna w przeszłości. He was tired because he hadn't slept.Był zmęczony, bo nie spał. Zmęczenie jest w przeszłości, ale jego powód leży jeszcze głębiej.

I jedna pułapka z mowy potocznej: had skraca się do 'd, ale dokładnie tak samo skraca się would. Rozpoznasz je po tym, co stoi dalej — po had idzie trzecia forma, po would podstawowa. I'd already eaten.Już zjadłem. kontra I'd eat it again.Zjadłbym to jeszcze raz.

Uwaga praktyczna: nie musisz go używać zawsze, gdy opowiadasz sekwencję. Jeżeli kolejność jest oczywista sama z siebie, Anglicy spokojnie zostają przy Past Simple. Had przydaje się wtedy, gdy chcesz coś wyraźnie cofnąć względem reszty historii.

Najczęstszym sygnałem jest beforezanim, przed i afterpo tym jak. One same z siebie układają kolejność, więc naturalnie ciągną Past Perfect. She had left before I arrived.Wyszła, zanim dotarłem.

Bardzo mocny jest też zwrot by the timezanim, do czasu gdy. By the time we got there, the film had started.Zanim tam dotarliśmy, film się zaczął. Ten zwrot niemal zawsze zapowiada, że coś było gotowe wcześniej.

Dochodzą słówka znane z Present Perfect, tylko przesunięte w przeszłość: alreadyjuż, justwłaśnie, nevernigdy, yetjeszcze. I had never seen anything like it.Nigdy czegoś takiego nie widziałem.

I jeszcze jeden trop: it was the first timeto był pierwszy raz. It was the first time I had flown.To był pierwszy raz, kiedy leciałem samolotem. Po tej frazie prawie zawsze wchodzi had.

Najczęstsza wpadka to używanie go wszędzie. Jeśli opowiadasz zdarzenia po kolei, Past Simple w zupełności wystarczy. I woke up, made coffee and left.Wstałem, zrobiłem kawę i wyszedłem. — tu nic nie trzeba cofać, kolejność mówi sama za siebie.

Odwrotny błąd też się zdarza: pominięcie had tam, gdzie kolejność jest odwrócona. When I got home, she already left gubi informację. Ma być When I got home, she had already left.Kiedy wróciłem do domu, ona już wyszła.

Kolejna sprawa: po had idzie trzecia forma, nie druga. Nie I had went, tylko I had gone.Poszedłem (wcześniej). To ta sama zasada co w Present Perfect.

I nie myl tego czasu z Present Perfect. Had cofa cię względem przeszłości, have/has względem teraz. I have lost my keys.Zgubiłem klucze (i nadal ich nie mam). kontra I had lost my keys.Zgubiłem klucze (zanim wydarzyło się coś innego).

Ten czas najłatwiej poczuć w historii z dwoma zdarzeniami — takie znajdziesz w Story Generatorze.