Future Continuous

Future Continuous pokazuje czynność, która będzie w trakcie w konkretnym momencie przyszłości. Nie że się zacznie, nie że się skończy — że będzie trwała. Budujesz go z will be i końcówki -ing.

Wyobraź sobie, że ktoś planuje do ciebie wpaść jutro w południe. Odpowiadasz: At noon tomorrow I'll be driving to Kraków.Jutro w południe będę jechał do Krakowa. O dwunastej będę w środku jazdy — nie zacznę jej ani nie skończę, po prostu będę w niej siedział.

To pierwszy wniosek: wybierasz punkt w przyszłości i pytasz, co będzie się wtedy działo. Dokładnie ta sama logika co w Past Continuous, tylko przesunięta do przodu.

Drugie zastosowanie to rzeczy ustalone, które wydarzą się rutynowo. I'll be seeing her on Monday anyway.I tak zobaczę ją w poniedziałek. Nie chwalę się planem ani nie podejmuję decyzji — informuję, że tak po prostu wypadnie.

I tu ciekawa rzecz: ten czas brzmi bardziej uprzejmie niż zwykłe pytanie. Will you be using the car tonight?Będziesz dziś wieczorem korzystał z samochodu? pyta o okoliczności, a nie o twoją wolę. Porównaj z Will you lend me the car?Pożyczysz mi samochód? — to już prośba, na którą trzeba się zgodzić albo odmówić.

Trzecie zastosowanie to tło dla innego przyszłego zdarzenia. When you arrive, I'll be cooking dinner.Kiedy przyjedziesz, będę gotował obiad. Gotowanie się rozciąga, twoje przyjście to punkt.

Najmocniejszym sygnałem jest zwrot this time tomorrowjutro o tej porze i jego warianty: this time next weekza tydzień o tej porze, this time next yearza rok o tej porze. This time tomorrow I'll be flying to Rome.Jutro o tej porze będę leciał do Rzymu.

Druga grupa to konkretne godziny i momenty: at 8pmo 20:00, at midnighto północy, in an hourza godzinę. Wszystkie ustawiają ten punkt, w którym coś ma trwać.

Trzecia to zwroty otwierające tło: when you arrivekiedy przyjedziesz, while you are awaykiedy cię nie będzie. While you are away, I'll be painting the flat.Kiedy cię nie będzie, będę malował mieszkanie.

I jeszcze jedno słówko, które lubi ten czas: all daycały dzień. I'll be working all day tomorrow.Jutro będę pracował cały dzień. Podkreśla rozciągnięcie w czasie, a nie moment.

Numer jeden na liście wpadek to zgubione be. Wzór ma trzy elementy: will + be + -ing. Bez środkowego zdanie się rozsypuje.

Druga rzecz: czasowniki stanu. Knowwiedzieć, znać, wantchcieć, believewierzyć nie wchodzą w -ing także w przyszłości. Nie I'll be knowing, tylko I'll know by then.Do tego czasu będę wiedział.

Trzecia to używanie go tam, gdzie wystarczy zwykłe will. Jeśli mówisz o decyzji albo obietnicy, forma ciągła jest zbędna. I'll help you.Pomogę ci. brzmi naturalnie, „I'll be helping you" już nie — chyba że naprawdę chcesz podkreślić, że będziesz w trakcie pomagania.

I ostatnia: po whenkiedy oraz ifjeśli nie wstawiaj will. Nie When you will arrive, tylko When you arrive, I'll be cooking.Kiedy przyjedziesz, będę gotował.

Ten czas najłatwiej poczuć, ustawiając sobie konkretną godzinę w przyszłości i opisując, co się wtedy będzie działo.