be able to

Be able to to zmiennik can. Wchodzi wszędzie tam, gdzie can nie ma formy — a can nie ma jej w zaskakująco wielu miejscach.

Znaczy dokładnie to samo: umiejętność, zdolność, możliwość zrobienia czegoś. I am able to drive.Umiem prowadzić. to po prostu sztywniejsza wersja I can drive.Umiem prowadzić.

I od razu praktyczna zasada: w teraźniejszości prawie zawsze wybieraj can. „I am able to swim" nie jest błędem, ale brzmi urzędowo. Naturalnie mówi się I can swim.Umiem pływać.

Prawdziwa robota be able to zaczyna się tam, gdzie can się kończy — czyli w przyszłości, po innym czasowniku modalnym i w czasach złożonych.

I'll be able to help you tomorrow.Będę mógł ci jutro pomóc. — bo will can nie istnieje.
You might be able to catch the early train.Może uda ci się złapać wcześniejszy pociąg. — bo might can nie istnieje.
I've been able to save some money.Udało mi się trochę odłożyć. — bo have canned nie istnieje.

Wzór: be + able to + czasownik w formie podstawowej. To be odmienia się normalnie, przez osoby i czasy.

I am able to. She is able to. They are able to.Jestem w stanie. Ona jest w stanie. Oni są w stanie. Cała elastyczność tej konstrukcji siedzi właśnie w be.

Przeszłość: was/were able to. I was able to finish on time.Udało mi się skończyć na czas.

Przyszłość: will be able to. She'll be able to join us later.Będzie mogła dołączyć do nas później.

Present Perfect: have/has been able to. We haven't been able to reach him.Nie udało nam się z nim skontaktować.

Przeczenie budujesz na be, nie przez do. I'm not able to come.Nie mogę przyjść. — nie I don't be able.

I uwaga na złożenie: nie łączysz tego z can. Nie I can be able to — to dwie konstrukcje o tym samym znaczeniu, wybierasz jedną.

Be able to brzmi formalniej i chłodniej niż can. Tam, gdzie masz wybór, wybór ma znaczenie.

W mailu służbowym I'm not able to albo I won't be able to brzmi bardziej zawodowo niż suche I can't. To drobiazg, który robi różnicę w tonie.

Jest też różnica znaczeniowa, którą warto znać. Przy pojedynczym sukcesie w przeszłości angielski woli was able to albo managed to, a nie could. I was able to fix it.Udało mi się to naprawić. znaczy, że naprawdę mi się udało. „I could fix it" znaczyłoby raczej, że ogólnie umiem takie rzeczy naprawiać.

Fundamentalny błąd to łączenie z can. Nie I can be able to help, tylko I can help.Mogę pomóc. albo I'm able to help.Jestem w stanie pomóc.

Druga rzecz: gubienie „be". Nie I will able to come, tylko I will be able to come.Będę mógł przyjść. To be jest częścią konstrukcji i nie znika.

Trzecia: przeczenie przez do. Nie I don't be able to, tylko I'm not able to.Nie jestem w stanie. Przeczenie budujesz na czasowniku be.

I czwarta, stylistyczna: używanie be able to tam, gdzie wystarczy can. W teraźniejszości brzmi to sztywno — zostaw je na przyszłość, czasy złożone i sytuacje formalne.

Be able to rozgrywa się między dwoma słowami.

be able to vs can — can wygrywa w teraźniejszości i w mowie potocznej. Be able to wchodzi tam, gdzie can nie ma formy: po will, po might, po have.

be able to vs could — w przeszłości. Ogólna umiejętność bierze could, konkretny jednorazowy sukces bierze was able to. I could read at four.Umiałem czytać w wieku czterech lat. kontra I was able to read his handwriting.Udało mi się odczytać jego pismo.