this / that / these / those

Blisko czy daleko, jedno czy wiele. Dwa pytania, cztery słowa.

Użycie

Po polsku na prawie wszystko mówisz „ten”, a „tamten” zostawiasz na wyjątkowe okazje. Po angielsku wybór jest obowiązkowy za każdym razem.

This book is great. Trzymasz ją w ręce. That book is great. Leży na półce po drugiej stronie pokoju. Po polsku w pierwszym zdaniu powiesz „ta”, a w drugim też najczęściej „ta”. Po angielsku to dwa różne słowa.

Do tego dochodzi liczba: jedna książka to this albo that, kilka to these albo those. Dwa pytania, cztery odpowiedzi i ani jednego wyjątku.

Najczęściej spotkasz je w zdaniu, które po polsku zaczyna się od „to”: This is my brother. Is that your car? These are my kids. Polskie „to” się nie zmienia, angielskie musi się dopasować.

Cztery formy

Dwa pytania i cztery słowa. Blisko czy daleko? Jedno czy wiele? Odpowiedź na oba wskazuje jedno słowo.

co		słowo
blisko, jedno	→	this	This bag is heavy.
blisko, wiele	→	these	These bags are heavy.
daleko, jedno	→	that	That house is old.
daleko, wiele	→	those	Those houses are old.

„Blisko” znaczy: w ręce, na stole przed tobą, tuż obok. „Daleko” znaczy: po drugiej stronie pokoju, za oknem, na zdjęciu, które ktoś pokazuje z daleka. Nie mierzysz tego w metrach. Pytasz sam siebie: czy mogę tego dotknąć?

Czasownik idzie za liczbą.

słowo		to be
this, that	+	is	This is my key.
these, those	+	are	These are my keys.

This i that to jedna rzecz, więc is. These i those to wiele rzeczy, więc are. I tak samo dalej w zdaniu: These are my keys. Those shoes are new.

Przed rzeczownikiem albo samo. This bag is mine. This is my bag. W pierwszym zdaniu this stoi przy torbie, w drugim pracuje samo i znaczy „to”. Forma się nie zmienia, liczy się tylko, o ilu rzeczach mówisz.

Wymowa. This ma krótkie „i” i ostre „s” na końcu. These ma długie „ii” i dźwięczne „z”: brzmi jak „dhiiz”. Jeśli powiesz oba tak samo, rozmówca nie usłyszy, czy masz jedną rzecz, czy pięć.

Blisko i daleko w czasie

Blisko i daleko działa też w czasie. This to „teraz, ten bieżący”. That to „tamten, już miniony”.

po polsku		po angielsku
ten, obecny	→	this week	I'm busy this week.
dziś rano	→	this morning	I saw her this morning.
tamten	→	that day	It rained that day.
obecnie	→	these days	Everyone works from home these days.
wtedy, dawniej	→	in those days	In those days there were no phones.

This week, this year, this morning: czas, w którym właśnie jesteś. Polskie „dziś rano” to po angielsku this morning, a nie ~~today morning~~.

That day, that night: konkretny moment w opowieści, już za tobą. I remember that day very well.

These days i in those days to para, którą warto znać na pamięć. These days I cook at home. In those days we didn't have a car. Jedno mówi o dziś, drugie o dawnych czasach.

this one, that's right

W rozmowie te słowa robią jeszcze trzy rzeczy, które przydają się codziennie.

This one, that one, czyli bez powtarzania rzeczownika.

ile		zamiast rzeczownika
jedno	→	this one / that one	I'll take that one.
wiele	→	these / those	I'll take those.

W sklepie nie mówisz dwa razy „koszula”: Which shirt do you want? This one or that one? Przy wielu rzeczach one zwykle odpada: I'll take those.

That's right, that's a good idea.

Polskie „to” w komentarzu do czyichś słów to po angielsku that: That's true. That's a good idea. That's why I called. That wskazuje na to, co właśnie padło. Zdanie jest już za tobą, więc jest „daleko”.

This is Anna, czyli przedstawianie.

Gdy kogoś przedstawiasz, mówisz this, nawet jeśli stoi dwa metry dalej: Mum, this is Tom. Przedstawiając kogoś, nie mówisz ~~he is Tom~~. Tak samo przez telefon: Hi, this is Anna from the office. Usłyszysz też it's Anna, ale this w tej roli jest zawsze dobre.

Uwaga na jedną rzecz: that ma też drugie życie, jako „że” albo „który”: I think that he's right. To zupełnie inne słowo, które tylko tak samo wygląda, i ta strona go nie dotyczy.