Czasownik „to be”

am, is, are — pierwszy czasownik angielskiego i jedyny, który radzi sobie bez pomocnika.

Wróć

Formy i konstrukcja

Trzy formy na wszystkie osoby. To wszystko, co trzeba zapamiętać.

I+amI am a teacher.
you+areYou are my friend.
he / she / it+isShe is at home.
we+areWe are ready.
they+areThey are students.

Am występuje tylko przy I. To fundament do zapamiętania. He / She / It bierze is. Reszta osób, you / we / they, współpracuje ze słówkiem are. Zapamiętuj je paczkami, nie po jednej: he, she, it chodzą razem przez całą angielską gramatykę i będziesz je spotykał w tym zestawie przy każdym następnym czasie.

Po angielsku Anna teacher nie znaczy nic. Musi być Anna is a teacher.

W mowie prawie zawsze usłyszysz formy skrócone i to one brzmią naturalnie: I'm, you're, he's, she's, it's, we're, they're. Pełnych form używa się, gdy chcesz coś podkreślić — I AM tired znaczy „naprawdę jestem zmęczony”.

Przeczenie: dokładasz not i koniec.

I+am notI'm not a nurse.
you+aren'tYou aren't late.
he / she / it+isn'tShe isn't a doctor.
we+aren'tWe aren't a big family.
they+aren'tThey aren't at work.

Żadnego don't i żadnego doesn't — te są dla zwykłych czasowników. She isn't a teacher jest poprawne, She doesn't be a teacher nie istnieje.

Jeden wyjątek, o którym warto wiedzieć: przy I nie ma skrótu od am not. Jest I'm not albo I am not — i to wszystko. Amn't nie istnieje.

Jedno miejsce, gdzie be dostaje don't, to polecenie: Don't be late! Opisuje to strona o trybie rozkazującym.

Pytanie: przestawiasz szyk.

You are ready.→Are you ready?
She is a nurse.→Is she a nurse?
They are here.→Are they here?

Czasownik idzie na początek, podmiot za niego i tyle. Tu też nie ma do: Are you a student? — nigdy Do you be a student?