Second Conditional
Użycie
Second Conditional to tryb nierzeczywistości. Mówisz o sytuacji, która nie jest prawdą teraz albo jest bardzo mało prawdopodobna. Marzenie, hipoteza, wyobrażenie.
If I had more time, I would learn Spanish. Nie mam więcej czasu. Nie uczę się hiszpańskiego. Buduję sobie świat obok tego prawdziwego.
I to jest pierwszy wniosek do zapamiętania: czas przeszły w tym zdaniu nie mówi o przeszłości. On sygnalizuje dystans do rzeczywistości. To po angielsku takie „gdybanie" — forma przeszła, znaczenie hipotetyczne.
Porównaj z First Conditional, bo tu leży cała decyzja:
If I win the lottery, I'll buy a house. — mam los, szansa jest realna.
If I won the lottery, I would buy a house. — nie gram, tylko sobie fantazjuję.
Drugie zastosowanie to rady, i to bardzo naturalne po angielsku. If I were you, I would talk to her. Nie jestem tobą — więc cała konstrukcja jest z definicji nierzeczywista.
I trzecie: uprzejmość. Dystans do rzeczywistości brzmi łagodniej niż wprost. Would you mind if I opened the window? — grzeczniej niż „Can I open the window?"
Konstrukcja
Wzór: if + Past Simple, would + czasownik w formie podstawowej.
If I had a car, I would drive to work. Warunek w czasie przeszłym, skutek z would.
Po would zawsze idzie forma podstawowa — nigdy z -ed, nigdy z to. Nie would to drive, nie would drove. W mowie skracasz do 'd: I'd drive to work.
Teraz rzecz, która wygląda na błąd, a jest poprawna: were dla wszystkich osób. If I were rich…, If he were here… To zaszłość gramatyczna zwana trybem łączącym i w tym trybie brzmi naturalniej niż was.
W mowie potocznej usłyszysz też „if I was" i nikt cię za to nie zabije. Ale przy zwrocie If I were you were jest jedyną wersją, jaką warto mówić — to utarta fraza.
Zamiast would możesz wstawić could albo might, żeby przesunąć sens. If I had more money, I could travel more.
Kolejność części dowolna, przecinek tylko gdy zaczynasz od if.
Słowa kluczowe
Najsilniejszym znakiem rozpoznawczym jest samo would w drugiej części — jeśli je widzisz razem z if i czasem przeszłym, masz Second Conditional.
Zwrot, który warto znać na pamięć: If I were you. To domyślny sposób udzielania rad po angielsku, o wiele częstszy niż „you should".
Ten sam czas przeszły o dzisiejszej sytuacji siedzi w I wish: I wish I had more time.
Unless działa i tutaj. I wouldn't go unless they invited me.
Pomagają też słówka sygnalizujące hipotezę: imagine, suppose, what if. What if we moved to another city?
I sygnał ostrzegawczy w drugą stronę: jeśli w zdaniu jest tomorrow albo next week i sytuacja jest zwyczajnie możliwa, to nie Second, tylko First.
Błędy i pułapki
Fundamentalny błąd to would po if. Tak jak w First nie ma tam will, tak w Second nie ma would. Nie If I would have time, tylko If I had time… Polskie „gdybym" znowu podpowiada źle.
Druga rzecz: mylenie Second z First. Zadaj sobie jedno pytanie — czy to naprawdę może się zdarzyć? Jeśli tak, wchodzi will. Jeśli tylko sobie gdybasz, wchodzi would.
Trzecia pułapka to traktowanie Past Simple w tym zdaniu jako przeszłości. If I knew the answer, I would tell you. — to zdanie mówi o teraz, nie o wczoraj. Nie znam odpowiedzi w tej chwili.
I ostatnia: mieszanie Second z Third. Second dotyczy teraźniejszości albo przyszłości, Third zamkniętej przeszłości. Jeśli żałujesz czegoś, co już się stało, potrzebujesz tego drugiego.
Przykłady
Ten tryb usłyszysz wszędzie tam, gdzie ludzie marzą, doradzają albo grzecznie proszą — czyli w połowie normalnych rozmów.
- If I spoke French, I would live in Paris.
- She wouldn't say that if she knew the truth.
- What would you do if you lost your job?