There is / there are

Sposób na powiedzenie, że coś gdzieś jest — i jedno miejsce, w którym there nie znaczy „tam”.

Wróć

Formy i konstrukcja

Sposób na powiedzenie, że coś gdzieś jest. Zaczniemy od tego, czym there tutaj NIE jest.

There znasz pewnie jako „tam” — i w tej konstrukcji to znaczenie znika całkowicie. W zdaniu There is a book on the table słowo there nie wskazuje żadnego miejsca. Miejsce wskazuje on the table. There stoi tam wyłącznie dlatego, że angielskie zdanie musi mieć podmiot (poza małymi wyjątkami), a „jest książka” podmiotu nie ma.

To jest cała tajemnica tej konstrukcji. Polskie „Na stole jest książka” startuje od miejsca i nie potrzebuje nikogo, kto by „był”. Angielski potrzebuje — więc wstawia puste there, żeby zdanie miało od czego się zacząć.

Jeden czy wiele — to jedyny wybór, jakiego dokonujesz.

ileforma
jedenthere isThere is a book on the table.
wielethere areThere are two books on the table.

O formie decyduje rzeczownik, który stoi zaraz za nią — nie to, co pojawi się dalej w zdaniu. There is a chair and two tables jest poprawne, bo tuż za there stoi pojedyncze a chair. Anglik dopasowuje formę do pierwszej rzeczy, którą wymienia, a nie do całej listy.

W mowie prawie zawsze usłyszysz skrót there's: There's a problem. Liczby mnogiej się tak nie skraca — there're praktycznie nie istnieje ani w piśmie, ani w mowie. Mówi się pełne there are.

Przeczenie: not, a po nim any.

ileforma
jedenthere isn'tThere isn't any milk.
wielethere aren'tThere aren't any chairs.

W przeczeniach i pytaniach zwykle stoi any, w twierdzeniach some: There are some apples, ale There aren't any apples. Kiedy jest odwrotnie, rozpisałem osobno.

Pytanie: przestawiasz dwa pierwsze słowa.

There is a problem.→Is there a problem?
There are two rooms.→Are there two rooms?

Nie ma tu do ani does — bo pracuje to be, a on pomocnika nie potrzebuje. Do there be any milk? to zdanie, którego nikt nigdy nie powiedział.

Krótka odpowiedź powtarza formę z pytania i zatrzymuje there: Is there a problem? — Yes, there is. / No, there isn't. Nie Yes, it is — o tym za chwilę osobno.

Ta sama konstrukcja w innych czasach.

kiedyforma
terazthere is / areThere is a shop near my house.
przeszłośćthere was / wereThere was a shop here.
przyszłośćthere will beThere will be a shop here.
możliwośćthere can beThere can be a problem.

Zmienia się wyłącznie środek — there zostaje na miejscu i nigdy się nie odmienia. Po will i po can czasownik wraca do gołej formy be, dokładnie tak jak wszędzie indziej: there will be, there can be, nigdy there will is.

There is kontra it is — dwa zdania, jedno polskie tłumaczenie.

There is a book on the table. — mówisz, że coś istnieje. Wprowadzasz to do rozmowy, ale możesz być bardzo daleko od tej książki. Przykładowy kontekst: dzwonisz do kogoś, kto jest przy stoliku z książką, i mówisz: „Jest książka na stole, przywieź mi ją”. Przy okazji — czemu a? Bo wprowadzamy ją pierwszy raz, więc bierze a.

It is a book. — mówisz, czym jest rzecz, o której już wiadomo. Ktoś na nią patrzy i pyta, co to.

Podpowiedź jest w polskim zdaniu: jeśli mieści się w nim słowo „to” („to jest książka”), po angielsku będzie it is. Jeśli nie mieści się w żaden sposób („na stole jest książka”), będzie there is.

Bardzo często oba idą jedno po drugim i wtedy różnicę widać najlepiej: There is a book on the table. It is very old. Najpierw powołujesz książkę do istnienia, potem o niej opowiadasz. Zwróć uwagę na przedimki — pierwsze zdanie bierze a, drugie mogłoby wziąć the, bo książka jest już znana.