too / enough
Za dużo, za mało, w sam raz. I enough, które stoi tam, gdzie się go nie spodziewasz.
Użycie
Too i enough mierzą to samo z dwóch stron. Too mówi, że przesadziliśmy. Enough mówi, że jest w sam raz, a z not, że brakuje.
The coffee is too hot. Nie wypijesz jej teraz. The coffee is hot enough. Można pić. The coffee isn't hot enough. Do mikrofali.
Zauważ, że too prawie zawsze niesie problem. Za drogie, więc nie kupię. Za późno, więc nie zdążę. Dlatego too to nie jest mocniejsze very. Very expensive to opis: drogo. Too expensive to decyzja: nie biorę.
A samo westchnienie, bez decyzji, to so: It's so expensive! O tym osobna strona.
Po polsku masz na to „za”, „zbyt”, „wystarczająco” i „dość”. Po angielsku dwa słowa i dwie zasady szyku. Szyk to połowa tej strony, bo enough stoi tam, gdzie polski odruch by go nie postawił.
I jedno zastrzeżenie: too na końcu zdania to zwykle zupełnie inne słowo, „też”: I like it too. Ta strona jest o „za”.
Too: za bardzo, za dużo
Too stawiasz przed tym, czego jest za dużo. Pytanie tylko: przed czym.
| za | |||
|---|---|---|---|
| przymiotnik | → | too | It's too hot. |
| masa | → | too much | I ate too much cake. |
| sztuki | → | too many | There are too many cars. |
Przed przymiotnikiem i przysłówkiem wystarczy samo too: This bag is too heavy. You're driving too fast.
Przed rzeczownikiem too potrzebuje pomocnika i wraca stara zasada sztuk i masy. Masa: too much, czyli too much sugar, too much noise. Sztuki: too many, czyli too many cars, too many questions. Po polsku w obu przypadkach mówisz „za dużo”, po angielsku musisz wybrać.
Bez rzeczownika, przy samym czasowniku, zostaje too much: You work too much. I ate too much. To ten wyjątek, w którym much dobrze czuje się w twierdzeniu.
Jednego nie łącz: too much z przymiotnikiem. Too much expensive nie istnieje. Przed przymiotnikiem stoi samo too: too expensive. Much i many mówią, ile jest rzeczy, a nie jak bardzo coś jest jakieś.
Chcesz mocniej? Far too, a w luźnej mowie way too: It's far too late.
Enough: wystarczająco
Enough to „wystarczająco, dość”. Całe zadanie polega na tym, żeby postawić je we właściwym miejscu.
| wystarczająco | |||
|---|---|---|---|
| przymiotnik | → | big enough | It isn't big enough. |
| przysłówek | → | fast enough | He didn't run fast enough. |
| rzeczownik | → | enough time | We've got enough time. |
| czasownik | → | sleep enough | I don't sleep enough. |
Przy przymiotniku i przysłówku enough stoi PO.
She's old enough. Is the room big enough? He didn't run fast enough. Po polsku „wystarczająco” idzie przed przymiotnikiem, więc kusi enough old. Odwróć to: najpierw cecha, potem enough.
Przy rzeczowniku enough stoi PRZED.
We don't have enough chairs. Is there enough milk? Sztuki czy masa, bez różnicy: enough pasuje do obu. I nic między nie wstawiasz: enough money, nie enough of money.
Zapamiętaj to jako lustro: old enough, ale enough money. Cecha przed, rzecz po.
Przy czasowniku enough idzie na koniec: I don't sleep enough. Have you eaten enough?
Not … enough to druga strona too.
The room isn't big enough. znaczy praktycznie to samo, co The room is too small. Wersja z not … enough często brzmi łagodniej: He isn't tall enough jest delikatniejsze niż He's too short.
Za … żeby: to i for
Zwykle nie kończysz na tym, że czegoś jest za dużo. Dopowiadasz, czego przez to nie da się zrobić. To dopowiedzenie dokleja się przez to.
| wzór | |||
|---|---|---|---|
| za …, żeby | → | too … to | I'm too tired to cook. |
| dość …, żeby | → | … enough to | She's old enough to drive. |
| dla kogoś | → | for me | It's too hot for me. |
I'm too tired to cook. She's old enough to drive. We don't have enough money to buy a house.
Polskie „żeby” to tutaj samo to z bezokolicznikiem. Bez for, bez that, bez -ing: too tired to go out, nie too tired for going out.
Kogo to dotyczy, mówisz przez for: It's too hot for me. This book is too difficult for him. Po for idzie me, him, her, us, them, a nie I, he, we.
Oba kawałki możesz połączyć. Najpierw for i osoba, potem to: The box is too heavy for her to carry. Is it warm enough for you to swim?
Błędy i pułapki
Pięć pułapek. Trzy dotyczą szyku i doboru słowa, dwie znaczenia.
1. Enough przed przymiotnikiem. „Wystarczająco duży” kusi, żeby powiedzieć enough big. Przy przymiotniku odwrotnie: big enough. Przed rzeczownikiem jest na odwrót, tam enough idzie pierwsze: enough money.
2. Too much przed przymiotnikiem. „Za drogie” to too expensive, nie too much expensive. Much przyda się dopiero przed rzeczownikiem albo na końcu zdania: too much money, you talk too much.
3. Too much przy sztukach. „Za dużo ludzi” to too many people. Ludzi liczysz, więc many. Too much zostaw dla masy: too much traffic.
4. Too zamiast very w pochwale. Chcesz powiedzieć, że hotel był bardzo ładny i że chcesz tam wrócić? Very nice albo really nice. Too nice brzmi, jakby coś z tym było nie tak. Wyjątek to grzeczna formułka You're too kind, która znaczy po prostu „to bardzo miłe”.
5. For zamiast to. „Za zmęczony, żeby wyjść” to too tired to go out. Nie too tired for going out i nie too tired for go out. For dostaje osobę (too hot for me), a czynność dostaje to.
Przykłady
Zdania, w których „za” i „wystarczająco” pracują na co dzień.
- Sorry, I'm too tired to go out tonight.
- Is the water warm enough to swim?
- There are too many people here — let's find another place.
- We don't have enough time to finish it today.
- She isn't old enough to vote yet.
- You've put too much sugar in my tea.
- This jacket is too small for him.
- He didn't study hard enough, so he failed the exam.
Zerknij na drugie i czwarte zdanie. Warm enough: cecha przed enough. Enough time: rzecz po enough. To jest całe lustro z tej strony. A w trzecim i szóstym wraca stara zasada: ludzi liczysz, więc too many, cukru nie, więc too much.